ตัวบ่งปริมาณ

ตัวบ่งปริมาณเปลี่ยนประโยคเปิดที่ขึ้นกับตัวแปรให้เป็นข้อความที่ตรวจค่าความจริงได้ โดยต้องกำหนดโดเมนก่อนว่า “ทุกตัว” หรือ “มีอย่างน้อยหนึ่งตัว” หมายถึงสมาชิกกลุ่มใด

ประโยคเปิด P(x)P(x), โดเมนหรือเอกภพของตัวแปร และค่าความจริงของประพจน์

เข้าใจเนื้อหาและเงื่อนไข

1. โดเมนบอกว่ากำลังกล่าวถึงสมาชิกกลุ่มใด

  • โครงสร้างของประโยคที่มีตัวบ่งปริมาณ:
  • สัญลักษณ์และความหมาย:
    • ให้ P(x)P(x) เป็นประโยคเปิด และกำหนดเอกภพสัมพัทธ์หรือโดเมน DD
    • ∀x∈D,P(x)\forall x\in D, P(x): อ่านว่า “สำหรับทุก xx ใน DD, P(x)P(x)”
    • ∃x∈D,P(x)\exists x\in D, P(x): อ่านว่า “มี xx อย่างน้อยหนึ่งตัวใน DD ที่ทำให้ P(x)P(x) เป็นจริง”
  • บทบาทสำคัญของโดเมน:
    • โดเมนเป็นตัวกำหนดค่าความจริงของประโยค เช่น เงื่อนไข x2=2x^2 = 2
      • เมื่อกำหนดโดเมนเป็นจำนวนเต็ม (D=ZD=\mathbb Z): ไม่มีจำนวนเต็มใดที่ยกกำลังสองได้ 2 ประโยค ∃x∈Z,(x2=2)\exists x\in\mathbb Z, (x^2=2) จึงเป็น เท็จ
      • เมื่อกำหนดโดเมนเป็นจำนวนจริง (D=RD=\mathbb R): มี x=2x=\sqrt{2} ประโยค ∃x∈R,(x2=2)\exists x\in\mathbb R, (x^2=2) จึงเป็น จริง
    • การเขียนตัวบ่งปริมาณโดยไม่ระบุหรือไม่พิจารณาโดเมนจะทำให้ข้อความไม่สมบูรณ์
สองแผงใช้เงื่อนไข x²=2 เดียวกัน: เมื่อ D=ℤ ไม่มีคำตอบจึงประโยคมีอยู่จริงเป็นเท็จ; เมื่อ D=ℝ มีคำตอบจึงประโยคมีอยู่จริงเป็นจริง
เมื่อเงื่อนไข x²=2 คงเดิม การเปลี่ยนโดเมนจาก ℤ เป็น ℝ เปลี่ยนค่าความจริงของประโยค ∃x ให้เห็นว่าต้องระบุโดเมน
  • จุดสังเกตสำคัญในภาพ:
    • แผงซ้าย (D=ZD=\mathbb Z): ไม่มีคำตอบในจำนวนเต็ม ประโยค ∃x\exists x จึงเป็นเท็จ
    • แผงขวา (D=RD=\mathbb R): มีคำตอบ ±2\pm\sqrt{2} ในจำนวนจริง ประโยค ∃x\exists x จึงเป็นจริง

2. ตรวจ “ทุกตัว” ด้วย counterexample และ “มีตัว” ด้วย witness

  • วิธีตัดสินค่าความจริงของประโยคสากลและประโยคมีอยู่จริง:
  • ประโยคสากล (∀x∈D,P(x)\forall x\in D, P(x)):
    • เป็นจริง: เมื่อ P(x)P(x) เป็นจริงสำหรับสมาชิกทุกตัวในโดเมน DD
    • เป็นเท็จ: เมื่อพบสมาชิกเพียงตัวเดียวใน DD ที่ทำให้ P(x)P(x) เป็นเท็จ (เรียกว่า ตัวอย่างค้าน หรือ Counterexample)
  • ประโยคมีอยู่จริง (∃x∈D,P(x)\exists x\in D, P(x)):
    • เป็นจริง: เมื่อสามารถยกตัวอย่างสมาชิกอย่างน้อย 1 ตัวใน DD ที่ทำให้ P(x)P(x) เป็นจริงได้ (เรียกว่า พยาน หรือ Witness)
    • เป็นเท็จ: เมื่อสมาชิกทุกตัวใน DD ทำให้ P(x)P(x) เป็นเท็จ
  • ข้อสังเกตเชิงวิธีวิทยา: เมื่อ DD เป็นเซตอนันต์ การทดลองแทนค่าตัวเลขเพียงบางค่าไม่เพียงพอจะสรุปประโยค ∀\forall ได้ ต้องมีเหตุผลหรือการพิสูจน์ทั่วไปที่ครอบคลุมทุก xx
โดเมน D มีสมาชิก 1, 2, 3, 4 โดย 1, 2 และ 4 ผ่าน P ส่วน 3 ไม่ผ่าน; แผง ∀x∈D,P(x) ระบุเท็จเพราะ x=3 และแผง ∃x∈D,P(x) ระบุจริงเพราะ x=1 เป็นพยาน
ใน D={1,2,3,4} สมาชิก 3 ไม่ผ่านจึงทำให้ ∀x∈D,P(x) เป็นเท็จ; สมาชิก 1 ผ่านจึงเป็นพยานให้ ∃x∈D,P(x) เป็นจริง
  • จุดสังเกตสำคัญในภาพ:
    • ภาพรวมในโดเมน D={1,2,3,4}D=\{1, 2, 3, 4\}: สมาชิก 1, 2, 4 ผ่านเงื่อนไข PP แต่ 3 ไม่ผ่าน
    • การตัดสินประโยค ∀\forall: ∀x∈D,P(x)\forall x\in D, P(x) เป็น เท็จ เพราะมีตัวอย่างค้านคือ x=3x=3
    • การตัดสินประโยค ∃\exists: ∃x∈D,P(x)\exists x\in D, P(x) เป็น จริง เพราะมีพยานคือ x=1x=1 (หรือ 2, 4)

3. ตัวบ่งปริมาณซ้อนมีลำดับที่เปลี่ยนความหมาย

  • ลำดับของตัวบ่งปริมาณในระดับคณิต 1:
  • ลำดับตัวแปรเปลี่ยนความหมาย:
    • ∀x∈R,∃y∈R,(y>x)\forall x\in\mathbb R, \exists y\in\mathbb R, (y>x): หมายถึง สำหรับจำนวนจริง xx ใด ๆ สามารถเลือก yy ที่มากกว่า xx ได้เสมอ (ค่า yy เลือกตาม xx แต่ละตัว ประโยคนี้เป็น จริง)
    • ∃y∈R,∀x∈R,(y>x)\exists y\in\mathbb R, \forall x\in\mathbb R, (y>x): หมายถึง มีจำนวนจริง yy เพียงตัวเดียวที่มากกว่าจำนวนจริง xx ทุกตัวพร้อมกัน (ประโยคนี้เป็น เท็จ)
  • หลักการอ่านจากซ้ายไปขวา: พิจารณาว่าตัวแปรที่อยู่ด้านในสามารถเลือกให้ขึ้นกับตัวแปรที่ถูกเลือกมาก่อนด้านนอกได้หรือไม่
แผงบนแสดง ∀x∈ℝ แล้ว ∃y∈ℝ ที่ y>x จึงเลือก y ให้เหมาะกับ x แต่ละตัว; แผงล่างแสดง ∃y∈ℝ แล้ว ∀x∈ℝ ที่ y>x จึงต้องมี y ตัวเดียวมากกว่า x ทุกตัว; ข้อความท้ายภาพระบุว่าการสลับลำดับทำให้เงื่อนไขเปลี่ยน
ภาพเทียบตัวบ่งปริมาณซ้อนสองลำดับ: แบบแรกเลือก y ให้เหมาะกับ x แต่ละตัว ส่วนแบบที่สองต้องมี y ตัวเดียวที่มากกว่า x ทุกตัว
  • จุดสังเกตสำคัญในภาพ:
    • แผงบน: ∀x∈R,∃y∈R,(y>x)\forall x\in\mathbb R, \exists y\in\mathbb R, (y>x) เลือก yy ให้เหมาะกับ xx แต่ละตัวได้
    • แผงล่าง: ∃y∈R,∀x∈R,(y>x)\exists y\in\mathbb R, \forall x\in\mathbb R, (y>x) ต้องมี yy ตัวเดียวที่มากกว่า xx ทุกตัว ซึ่งขัดแย้งกับสมบัติของจำนวนจริง

ความรู้นี้ใช้กับโจทย์แบบไหน?

แปลข้อความ “ทุก/มีบาง/อย่างน้อยหนึ่ง” เป็นสัญลักษณ์

สังเกตจากโจทย์: โจทย์ระบุขอบเขตเป็นจำนวนเต็ม จำนวนจริง หรือกลุ่มสมาชิกที่กำหนด

เลือกวิธีคิด: กำหนด predicate, ระบุโดเมน และเลือก ∀\forall หรือ ∃\exists ให้ตรงถ้อยคำ; ตรวจว่าข้อความเป็นประพจน์แล้ว

ตัดสินประโยคที่มีตัวบ่งปริมาณ

สังเกตจากโจทย์: ถามว่าทุกค่าเป็นจริงหรือมีตัวอย่างที่ทำให้จริง

เลือกวิธีคิด: สำหรับ ∀ ลองมองหาตัวอย่างโต้แย้ง; สำหรับ ∃ หา witness; ตรวจว่าค่านั้นอยู่ในโดเมนจริง

ตัวอย่างโจทย์พร้อมวิธีคิด

ตัวอย่าง 1 · ตัดสินประโยคสากลจากโดเมนจำนวนเต็ม

พิจารณา ∀x∈Z,(x2≥0)\forall x\in\mathbb{Z},(x^2\ge 0) ว่าเป็นจริงหรือเท็จ

  1. โดเมนคือจำนวนเต็ม และข้อความกำลังกล่าวถึงสมาชิกทุกตัว จึงต้องอธิบายกรณีทั่วไป ไม่ใช่แค่ลอง 1 หรือ 2
  2. สำหรับจำนวนเต็ม x ทุกตัว ผลคูณ x⋅xx\cdot x ไม่ติดลบ; ถ้า x=0 ได้ 0 และถ้า x ไม่เป็น 0 ได้จำนวนบวก
  3. ไม่มีจำนวนเต็มในโดเมนที่ทำให้ x2<0x^2<0 จึงไม่มี counterexample

คำตอบ: จริง

ตรวจเหตุผล: แทนค่าเฉพาะ x=0,1,-1 ก็ได้ผลไม่ติดลบ แต่เหตุผล x2=x⋅x≥0x^2=x\cdot x\ge0 ครอบคลุมสมาชิกทุกตัวใน Z\mathbb{Z}

ตัวอย่าง 2 · แยก existential ตามโดเมน

พิจารณา “มีจำนวนเต็ม xx ที่ทำให้ x2=2x^2=2” และ “มีจำนวนจริง xx ที่ทำให้ x2=2x^2=2” ว่ามีค่าความจริงอย่างไร

  1. ทั้งสองข้อความใช้ predicate เดียวกัน แต่โดเมนต่างกัน จึงตรวจแยกกัน
  2. ในจำนวนเต็ม ไม่มี x ระหว่าง 1 กับ 2; จำนวนเต็มที่ยกกำลังสองใกล้ 2 คือ 1 ได้ 1 และ 2 ได้ 4 (ค่าลบให้กำลังสองเท่ากัน)
  3. ในจำนวนจริง เลือก x=2x=\sqrt2 ซึ่งอยู่ในโดเมนและทำให้ x2=2x^2=2

คำตอบ: ข้อความบน Z\mathbb{Z} เป็นเท็จ; ข้อความบน R\mathbb{R} เป็นจริง

ตรวจเหตุผล: ยกกำลังสอง 2\sqrt2 ได้ 2; ส่วนการหักล้างฝั่งจำนวนเต็มอาศัยว่า 1<2<4 และไม่มีจำนวนเต็มระหว่าง 1 กับ 2