พลังงานพันธะ

เครื่องหมายของพลังงานปฏิกิริยาจะชัดขึ้นเมื่อแยกขั้นที่ต้องใส่พลังงานเพื่อสลายพันธะ ออกจากขั้นที่คายพลังงานเมื่อเกิดพันธะใหม่

พื้นฐานที่ใช้: พันธะคือแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอม; หน่วย kJ/mol ของพลังงานพันธะหมายถึงพลังงานต่อหนึ่งโมลของพันธะที่ระบุ และต้องนับตามสมการที่ดุลแล้ว

เข้าใจเนื้อหาและเงื่อนไข

1. สลายพันธะใช้พลังงาน เกิดพันธะคายพลังงาน

  • ปฏิกิริยาเคมีเกี่ยวข้องกับการทำลายพันธะเดิมในสารตั้งต้นและการสร้างพันธะใหม่ในสารผลิตภัณฑ์
  • หลักการพื้นฐานเรื่องพลังงานพันธะ:
    • การสลายพันธะ (Bond breaking): ต้องใส่พลังงานเข้าไปเพื่อเอาชนะแรงดึงดูดระหว่างอะตอม →\rightarrow กระบวนการดูดความร้อน (Endothermic, +D+D)
    • การสร้างพันธะ (Bond forming): อะตอมเข้ามารวมกันอยู่ในสถานะที่เสถียรกว่าและมีพลังงานต่ำลง →\rightarrow กระบวนการคายความร้อน (Exothermic, −D-D)
    • ข้อควรระวัง: อย่าจำสับสนว่า "เกิดปฏิกิริยา" คือการดูดพลังงาน หรือการสลายพันธะเป็นการคายพลังงาน
แผงซ้ายแสดงการสลายพันธะพร้อมลูกศรพลังงานขึ้นและ +D; แผงขวาแสดงการเกิดพันธะพร้อมลูกศรลงและ −D ใต้ภาพมีสูตรประมาณ ΔH และข้อเตือนให้ดุลสมการก่อนนับพันธะ
ภาพเปรียบเทียบการสลายพันธะที่รับพลังงานกับการเกิดพันธะที่คายพลังงาน พร้อมสูตรประมาณ ΔH สังเกตเครื่องหมายบวกและลบ และดุลสมการก่อนนับพันธะ
  • จุดสังเกตสำคัญในภาพ:
    • ภาพรวม: การคิดบัญชีพลังงานในปฏิกิริยาเคมีโดยแยกเป็นขั้นสลายพันธะและขั้นสร้างพันธะ
    • ส่วนประกอบและสัญลักษณ์:
      • สลายพันธะ: ลูกศรชี้ขึ้น พลังงานเข้าสู่ระบบ +D+D (ดูดพลังงาน)
      • เกิดพันธะ: ลูกศรชี้ลง พลังงานออกจากระบบ −D-D (คายพลังงาน)
      • สูตรประมาณการ: ΔH≈∑D(สลาย)−∑D(สร้าง)\Delta H \approx \sum D(\text{สลาย}) - \sum D(\text{สร้าง})
      • กฎสำคัญ: ดุลสมการเคมีและนับจำนวนพันธะทุกชนิดให้ครบถ้วนก่อนนำไปคูณค่า DD
    • ข้อจำกัดของภาพจำลอง: แสดงหลักการคำนวณเบื้องต้น พลังงานพันธะเฉลี่ย (DD) เป็นค่าประมาณสำหรับการทำปฏิกิริยาในสถานะแก๊ส

2. การประมาณเอนทัลปีปฏิกิริยาจากพลังงานพันธะ

  • สมการคำนวณการเปลี่ยนแปลงเอนทัลปี (ΔH\Delta H): ΔH≈∑D(พันธะที่สลาย)−∑D(พันธะที่เกิด)\Delta H \approx \sum D(\text{พันธะที่สลาย}) - \sum D(\text{พันธะที่เกิด})
    • DD: พลังงานพันธะ (Bond dissociation energy) รายงานเป็นค่าบวกเสมอ มีหน่วยเป็น kJ/mol\mathrm{kJ/mol} ของพันธะ
  • ขั้นตอนการคิดคำนวณ:
    1. ดุลสมการเคมีของปฏิกิริยาให้ถูกต้อง
    2. เขียนโครงสร้างลิวอิสของสารตั้งต้นและสารผลิตภัณฑ์เพื่อแจกแจงชนิดและจำนวนพันธะทั้งหมด
    3. รวมพลังงานที่ต้องใช้สลายพันธะทั้งหมดในสารตั้งต้น
    4. รวมพลังงานที่ปล่อยออกเมื่อเกิดพันธะทั้งหมดในสารผลิตภัณฑ์
    5. นำผลรวมสลายลบด้วยผลรวมสร้าง:
      • หาก ΔH<0\Delta H < 0: ปฏิกิริยา คายความร้อนสุทธิ (Exothermic)
      • หาก ΔH>0\Delta H > 0: ปฏิกิริยา ดูดความร้อนสุทธิ (Endothermic)

3. ขอบเขตและข้อจำกัดของการใช้พลังงานพันธะเฉลี่ย

  • ธรรมชาติของค่าเฉลี่ย:
    • ค่าพลังงานพันธะในตารางมักเป็นค่าเฉลี่ยของพันธะชนิดนั้น ๆ ที่วัดจากโมเลกุลหลายสภาพแวดล้อม จึงไม่ใช่ค่าที่แม่นยำจำเพาะของทุกโมเลกุล
  • ขอบเขตสภาวะ:
    • สูตรนี้ใช้ได้ดีกับสารใน สถานะแก๊ส เท่านั้น
    • ไม่ครอบคลุมพลังงานโครงผลึกไอออนิก หรือเอนทัลปีการเปลี่ยนสถานะ (เช่น การกลายเป็นไอ การหลอมเหลว) โดยอัตโนมัติ
    • หากโจทย์มีข้อมูลเอนทัลปีการเกิดมาตรฐาน (ΔHf∘\Delta H_f^\circ) ที่เฉพาะเจาะจง ให้ใช้ค่า ΔHf∘\Delta H_f^\circ คำนวณตามกฎของเฮสส์เพื่อผลลัพธ์ที่แม่นยำกว่า

ความรู้นี้ใช้กับโจทย์แบบไหน?

ประมาณ ΔH จากโครงสร้างสารตั้งต้นและผลิตภัณฑ์

สังเกตจากโจทย์: โจทย์ให้สมการดุลกับตาราง D ของพันธะแต่ละชนิด

เลือกวิธีคิด: นับพันธะที่ขาดในสารตั้งต้นและพันธะที่เกิดในผลิตภัณฑ์ แล้วคำนวณพลังงานเข้า−พลังงานออก

ตัดสินทิศทางความร้อน

สังเกตจากโจทย์: ถามว่าคายหรือดูดความร้อน หรือให้แผนภาพพลังงาน

เลือกวิธีคิด: ตรวจเครื่องหมายหลังคิดครบทั้งสองด้าน; ผลิตภัณฑ์ที่พันธะแข็งแรงกว่าโดยรวมมักทำให้เกิดพันธะแล้วคายพลังงานสุทธิมากกว่า

ตัวอย่างโจทย์พร้อมวิธีคิด

ตัวอย่าง 1 · ประมาณความร้อนของ H₂ + Cl₂ → 2HCl

ใช้ D(H–H)=436, D(Cl–Cl)=243 และ D(H–Cl)=432 kJ/mol ประมาณ ΔH ต่อสมการตามที่เขียน

  1. สมการดุลแล้ว: สารตั้งต้นมีพันธะ H–H หนึ่งพันธะและ Cl–Cl หนึ่งพันธะ; ผลิตภัณฑ์มี H–Cl สองพันธะ
  2. พลังงานที่ใช้สลาย = 436+243 = 679 kJ ต่อหนึ่งโมลปฏิกิริยาตามสมการ
  3. พลังงานที่คายเมื่อเกิดพันธะ = 2(432)=864 kJ; ใช้ผลต่างพลังงานเข้า−ออก

คำตอบ: ΔH ≈ 679−864 = −185 kJ·mol⁻¹ ของปฏิกิริยาตามสมการ จึงคายความร้อนโดยประมาณ

ตรวจเหตุผล: ค่าลบสอดคล้องกับการเกิด H–Cl สองพันธะที่คายพลังงานมากกว่าพลังงานที่ใช้สลายพันธะเดิม; ค่าเป็นประมาณจาก D เฉลี่ย

ตัวอย่าง 2 · วิเคราะห์การเกิดน้ำจากพันธะ

ใช้ D(H–H)=436, D(O=O)=498 และ D(O–H)=464 kJ/mol ประมาณ ΔH ของ 2H₂(g)+O₂(g)→2H₂O(g)

  1. สมการดุลแล้ว จึงสลาย H–H สองพันธะและ O=O หนึ่งพันธะ รวม 2(436)+498 = 1,370 kJ/mol ปฏิกิริยา
  2. ผลิตภัณฑ์ 2H₂O มีพันธะ O–H รวมสี่พันธะ จึงคายเมื่อเกิดพันธะ 4(464)=1,856 kJ/mol ปฏิกิริยา
  3. คำนวณเข้า−ออก: 1,370−1,856; สัญญาณลบหมายถึงคายความร้อน

คำตอบ: ΔH ≈ −486 kJ·mol⁻¹ ของปฏิกิริยาตามสมการ; เป็นค่าประมาณสำหรับน้ำสถานะแก๊ส

ตรวจเหตุผล: ตรวจนับ O–H สี่พันธะและระบุสถานะผลิตภัณฑ์ตามโจทย์; ค่าเอนทัลปีจริงอาจต่างเพราะใช้พลังงานพันธะเฉลี่ย